Mat Pithi Karo Saropah Nang Suroboyo

Posted on

Mat Pithi karo Saropah kepeksa cabut saka desane, merga panen-e gagal. Arek loro iki budhal nang Suroboyo.
Wong suroboyo kok diparani. Wong kota besar koyok Suroboyo iku kota sing keras. Ojok cacak wong pengangguran, wong sing wis nyambutgae ae isok kapiran, kok.
Golek kerjoan, gak nemu-nemu. Kepeksa, kanggo nyambung uripe, Mat Pithi
Kepeksa ngongkon bojone, Saropah, dadi balon. Maune Saropah yo gak gelem. Tapi Mat Pithi ndesek terus. “Wis talah dik. Iki sementara ae, kok. Cacak yo gak tego jane ngongkon awakmu dadi balon ngene iku. Sopo se sing gelem bojone diudani mbarek dikeloni wong liya?”
Saropah akhire gelem ngerti, lan isok ngerti nek bojone jik tresno mbarek dewek-e.
“Tapi cak, aku ojok ditinggal, ya”
“Iya, tah, wis. Aku tak ndelik gak adoh mbarek awakmu”
Akhire arek loro iki bukak dasaran nang bunderan Waru. Gak suwe onok tukang becak kepencut mbarek Saropah. “Wah, arek anyaran iki. kathik ayu. Gurung tau nyobak aku”.
Saropah dicidek-i. Terus dijawil, ditakoni ‘Pasarane piro, ning?”
Ditakoni ngono Saropah yo bingung. Wong ancen gak tau-tau. “Sik, entenono. Aku tak takon”.
Saropah mlayu nang bojone, sing ndelik ndik rumbuk-rumbuk cidek mbarek Saropah mejeng mau.
“Cak, iko lho onok wong takon, nek kate main mbayara piro”
“Wis kondo-o ae, seket”
Saropah mara maneh nang tukan becak mau (jenenge Drajad), karo kondho
“Seket cak !”
“Wik, kok larang ? Aku cumak duwe duik telung puluh. Yok opo ?”
Saropah mara maneh nang bojone, karo bisik-bisik ” Cak, wonge ngenyang telungpuluh, oleh ta?”
“Ojok. Nek telungpuluh cumak diloco mbarek tangan, nek gelem”
Saropah mara maneh nang tukang becak mau “Cak, nek telung puluh cumak diloco thok”
Tanggung. Tukang becak (mau jenenge sapa?) wis kadung kebelet mbarek Saropah sing putih, kathik jik anyaran. “Ya wis”.
Tukang becak mau terus nuju nang nggon sing sepi, peteng, lan rumbuk-rumbuk. Klemahan ndik suketan, katok-e dilorot sampek ketok gandule.
Saropah mulai kerjo, gandule tukang becak mau diloco, diremet-remet, dipluruti, maju mundur.
Tukang becak merem melek, ambegane wis gak karu-karuwan. Yok opo Saropah?
Saropah ya rodok ndredeg, rek. Wong durung biasa. Opo maneh ndelok peline tukang becak sing guedi, mantep, mrongkol, kathik ketok otot’e. Saropah suwe-suwe ya gak kuat.
“Sik cak, mandeg disik. Entenono disik”
Saropah mlayu nang bojone, karo bisik-bisik “Cak, sampeyan duwe duwik rong puluh?”

Humor lainnya